با زخم های روحی تان چه می کنید؟

سلام

این نوشته ام از جنس سوال است و قرار نیست راه حلی گفته بشود (حالا مگه تو نوشته های قبلی راه حل می گفتم؟)

پس قرار است یکی از مهمترین سوال های ذهنی ام را در این نوشته باز کنم

یاد آوری گذشته

 

حتما شما هم از بقیه این جمله ها را  شنیده اید که:

  • هرکس در گذشته زندگی کند احمق است
  • اتفاقات گذشته را باید فراموش کنیم
  • هر کس به تو بدی کرده را باید ببخشی
  • ببخش و خودت را راحت کن
  • عصبانی شدن مانند این است که بخاطر اشتباه دیگران خودمان را سرزنش کنیم
  • و…

 

ظاهر جملات بالا خیلی زیباست و خیلی از کسانی که ژست دانایی می گیرند، این جملات نقل زبان شان شده

اما این جملات هیچ تاثیری ندارند، حتی تاثیری در آرام کردن فرد زخم خورده هم ندارند

حتی ممکن است  کسی که در گذشته از کسی یا چیزی ضربه خورده، با شنیدن این جملات حالش بدتر شود

 

اما این جملات به کلیشه تبدیل شده، کلیشه هایی که فردی که می خواهد مثلا در شبکه های اجتماعی یا در مهمانی ها خودنمایی کند، بیان می کند

 

 من می خواهم از دو منظر  این جمله ها را بررسی کنم:

 

۱

زخم های روحی که از گذشته، از طرف اطافیان یا اتفاقات خورده ایم [خدایی نکرده] مانند بیماری سرطان هستند و اگر بخواهیم با گوش دادن به این جملات سطحی این بیماری را درمان کنیم مانند این است که هیچ کاری نکنیم و انتظار داشته باشیم سرطان خوب بشود،

یا مثلا به جای اینکه به دکتر حاذق مراجعه کنیم،  عمه تراپی کرده و سعی کنیم خودمان برای خودمان نسخه بپیچیم تا سرطانمان خوب بشود. احمقانه نیست؟

اگر اینجوری رفتار کنیم هیچ فایده ای ندارد به جز اینکه باعث می شود زخم های روحی ما بدتر بشود

 

۲

رخم های گذشته در یکی دو روز به وجود نیامده اند و ما نباید انتظار داشته باشیم که فقط در یک لحظه رستگاری آن ها را فراموش کنیم و تمام بشوند بروند پی کارشان

 

***

 

با این حال خیلی از افراد را می بینیم که مدام بقیه را نصیحت می کنند که گذشته را فراموش کن و به آینده بنگر اما خودشان حال طرف مقابل را درک نمی کنند و تنها می خواهند یک راهنمایی کرده باشند ( که البته دستشان درد نکند چون به فکر ما هستند و می خواهند حالمان را بهتر کنند هرچند راهشان اشتباه است)

 

اما سوال من؟

سوالی که چند سال است ذهن من را درگیر کرده و اطمینان دارد این سوال ذهن خیلی های دیگر را هم قلقلک می دهد این است که:

چطور زخم های روحی که از گذشته روح ما را آزرده، التیام ببخشیم؟

 

یک راه حل کوتاه مدت این است که آن ها را بنویسیم که راه حل کاربردی هست و خودم امتحانش کردم و نتیجه گرفتم. اما اگر بخواهیم به طور کامل این زخم ها را التیام دهیم آیا راهی وجود دارد؟

اگر راهی می شناسید برایم زیر همی نوشته کامنت کنید

 

دوست دارم کامنت های این پست گفتمانی را شکل بدهد تا بتوانیم به هم کمک کنیم تا زخم های روحی مان را التیام دهیم(البته از راه درستش)

1 پاسخ

تعقیب

  1. […] از حرف های زیبای که بقیه می زنند خسته شدم که در نوشته با زخم های روحی تان چه می کنید به آن اشاره کرده […]

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *