مهم تر از انتخاب ها

سلام

همه می دانیم که یکی از مهمترین ارکان زندگی انتخاب کردن است

ما همیشه و در هر لحظه در حال انتخاب هستیم

مثلا انتخاب می کنیم چه غذایی بخوریم، کجا سفر برویم، چه چیزی بخریم و در کجا استخدام شویم

 

اما یک نکته مهم این است که با همه انتخاب ها خیلی وقت ها انتخاب های ما به سرانجام نمی رسند

مثلا من انتخاب می کنم به سفر بروم اما پول آن جور نمی شود

و انتخاب می کنم در فلان رستوران یک غذای خاص را بخورم اما از بخت بد ما آن غذا تمام شده

خیلی وقت ها هم هست که نتایجی غیر از انتخاب های ما رخ می دهد

خیلی از رویداد هایی که در زندگی مان رخ می دهد اصلا انتخاب ما نبوده

 

به نظرم چیزی مهم تر از انتخاب وجود دارد و برای شناختن آن باید یک پله عقب برگردیم؛

پله قبل از انتخاب، توسعه فردی است

 

توسعه فردی اگر نباشد انتخاب های ما ارزش ندارند

در اثبات این حرفم یک سوال از شما می پرسم:

آیا کسانی که از اعتیاد رنج می برند خودشان این راه را انتخاب کرده اند؟ خیر

آیا دوست دارند از بند اعتیاد رها بشوند؟ بله

 

اما چرا در دام اعتیاد گیر کرده اند؟

پاسخ بسیار ساده است؛ چون در توسعه فردی ضعیف هستند

 

توسعه فردی یک نقطه ی خاص نیست، و به نظرم یک مسیر است

اگر بخواهم توسعه فردی را از ابهام بیرون بیاورم یعنی این که من تاب آور باشم

تاب آوری یعنی؛ سختی ها را به جان بخرم، کله خر باشم و جلو بروم و همچنین بی مهری ها، ترس ها، استرس ها و… را تحمل کنم

هر چه میزان تاب آوری من بیشتر باشد، توسعه رخ داده

من برای انتخاب هایم باید تاب آور باشم وگرنه انتخابم را باید گِل بگیرم

اگر من کار آفرینی را انتخاب می کنم باید تاب سختی های آن را داشته باشم وگرنه باید بروم کنار و نظاره گر کار بقیه باشم

 

به نظرم تاب آوری مهمترین اصل در موفقیت است چون هرکسی که می بینیم قله ای را فتح کرده قبل ازآن سختی های زیادی را متحمل شده

حتی اراده هم با تاب آوری معنا پیدا می کند

 

خیلی از کسانی که جمله هایشان نقل زبانمان شده و همه جا جار می زنند، حاضر نیستند حتی یک روز کارهایی که آن ها انجام می دهند را انجام بدهند

 

شما به تاب آوری تان از ۱ تا ۱۰ چه نمره ای می دهید؟

 

2 پاسخ
  1. طلا
    طلا گفته:

    مشکلات زیادی تا الان از سر گذراندم شاید بیشتر مصیبت بوده تا مشکل. ولی همیشه در تخیل به سر بردم و از این طریق همه چیز را نادیده گرفتم و اینطور مواجه شدن با سختی‌ها باعث هیچگونه رشد فردی نخواهد شد و هیچ موفقیتی در پی ندارد ولی باعث شده خیلی از کارهایی که بقیه به دلیل نداشتن تحمل اینگونه سختی‌ها انجام می‌دهند هم انجام ندهم شاید یک جور منفعل بودن.
    نمره خاصی نمی‌توانم بدهم شاید اینگونه برخورد کردن با سختی‌ها تاب‌آوری نباشد.

    پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *