چرا رفیق نیمه راه هستیم؟

سلام

حتما برای شما هم اتفاق افتاده که فعالیت هارا نیمه کاره رها کرده و به کار دیگری پرداخته اید

یا مدام از اینکه نمی توانید کارها را به اتمام برسانید از دست خودتان عصبانی هستید

 

توی این نوشته می خواهم به این سوال بپردازم:

چرا بیشتر فعالیت ها را نیمه کاره رها می کنیم؟

دلایل زیادی هست 

 

۱

یک دلیل این است که آن فعالیت با ویژگی های شخصیتی ما همخوانی ندارد

 

۲

دیگری این است که ما از روی حواشی زیبا، تبلیغات محسور کننده و لذت هایی که از بیرون دیده می شوند (مثل پول و جایگاه اجتماعی) آن فعالیت را انتخاب کرده ایم و زمانی که وارد شدیم می بینیم که به آن کار هیچ علاقه ای نداریم

 

۳

اما چیزی که می خواهم درباره آن صحبت کنم به نحوه نگاه ما به کارها بر می گردد

 

اگر ده سال پیش را یادتان باشد، در جاده ها که با ماشین حرکت می کردیم، گاهی اوقات از دور ماشین بنز پلیس را می دیدیم که کنار جاده ایستاده

در این زمان مردم سرعتشان را کم می کردند اما بعضی وقت ها که به ماشین پلیس نزدیک شده، می دیدیم که ماشین پلیس فقط یک ماکت الکی بوده و سرکاری است

یه جورهایی حکم مترسک برای مزرعه را داشت

 

به این نکته توجه کنید که ما از دور که می دیدیم یک بنز پلیس می دیدیم اما از نزدیک اصلا ماشینی وجود نداشت

 

زمانی که ما از نزدیک روی چیزی تمرکز می کنیم تمام عیب های آن برای ما دیده می شود در صورتی که از دور شاید تنها زیبایی های آن را ببینیم

زمانی هم که در حال انجام کاری هستیم احتمالا عیب ها، سختی ها و رنج های آن برایمان آشکار بشود و همین ممکن است علاقه ما را نسبت به آن فعالیت تحت الشعاع قرار داده و باعث شود زود دل مارا بزند

و در همان زمان از دور کار دیگری برای ما جذاب باشد پس ما تشویق می شویم که این کار را نیمه رها کرده و کار جدید را شروع کنیم

و زمانی که وارد فعالیت جدید شدیم بازهم عیب ها و سختی های آن برایمان نمایان می شود و خیلی وقت ها با خودمان می گوییم: عجب غلطی کرده کار قبلی را رها کردم، این یکی که از قبلی بدتر است!

 

و خیلی اوقات آنچه از دور می بینیم، مانند آن ماکت ماشین پلیس، واقعی نیست

 

این مسئله در زندگی مشترک هم وجود دارد

همسران چون به هم نزدیک می شوند عیب هایشان برای هم نمایان می شود و ممکن است فرد دیگری را از دور جذاب ببینند و با همسر خود مقایسه کنند

 

برای همین است که بزرگان ما گفته اند: افراد دیگر را با همسرتان مقایسه نکنید، شما با آن ها زندگی نکرده اید و عیب هایشان را ندیده اید

(البته اگر همسری دارید!)

 

اما چه کنیم؟

اگاهی نسبت به این مسئله می تواند مفید باشد

مثلا زمانی که در حال انجام کاری هستیم و نسبت به آن دل زده شدیم، و همزمان حس کردیم که کار دیگری از دور برای مان جذاب است، این را به خاطر بیاوریم که نباید به ظاهر زیبا اعتماد کنیم و از نزدیک و بصورت نقادانه آن را بررسی کنیم

1 پاسخ
  1. محمد احقاقی
    محمد احقاقی گفته:

    سلام :)
    بدون شک کسی بدون عیب نیست! پس اگر ما در هر فرد نزدیک به خودمان عیبی مشاهده کردیم وظیفه داریم آن عیب را طوری به او بگوییم که او را ناراحت یا مایوس نکنیم. به نظر من عیب اصلی فرد مورد نظر ما این است که ما عیبش را به او نگفته ایم. و در مورد کار هایی که نمی توانیم آن ها را به پایان برسانیم این تنها به علاقه خود ما بستگی دارد. شما تنها می توانید در کاری موفق شوید که به آن علاقه دارید. قرار نیست دیگران به جای شما کار کنند پس نگذارید به جای شما برایتان نظر بدهند و تصمیم گیری کنند. البته مشورت کردن با آن ها جنبه دیگری دارد.

    پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *