تربیت فرزند به سبک کِش

سلام

امروز چندتا از اقوام برای عید دیدنی به خانه ما آمدند

همه چیز خوب بود تا اینکه متوجه تنش بین یک مادر و دختر (۹ ساله)  شدم

مادر به دخترش می گفت: بلند شو نمازت رو بخون، دیر میشه، خدا قهرش می گیره!

دختر هم بدون توجه به حرف های مادرش، درحال بازی با بچه های دیگر بود

 

مادر چند بار دیگر به دخترش تذکر داد و هر بار شدت تذکراتش بیشتر می شد و لیست عذاب های مختلف را قطار می کرد که فرد بی نماز ممکن است در جهنم ببیند!

 

ناگهان یکی از خانم های فامیل به حرف آمد و رو کرد به آن دختر ۹ ساله و گفت:

زهره(اسم دختره) می دونستی یک چاه بزرگ و سیاه توی جهنم هست که کسایی که نماز نمی خونن رو داخلش می ندازن و انقدر بزرگه که چند سال طول می کشه تا به آخرش برسی تازه دیواره اش هم از آتیشه که تمام بدنت رو می سوزونه!

 

این را که گفت، زهره از جا پرید و سریع شروع کرد به نماز خواندن

 

مادر زهره رو کرد به آن خانم دیگر و گفت: خدا خیرت بده ببین بلند شد نمازشو خوند

آن خانم هم ژست کسی را گرفته بود که انگار خداوند وظیفه اصلاح همه انسانها را به او سپرده و او هم از این وظیفه سربلند بیرون آمده!

 

از آنجایی که من بعضی اوقات نمی توانم ساکت بنشینم به آن ها گفتم:

چرا بچه رو از خدا می ترسونین؟ اینجوری توی روحیه اش تاثیر منفی می ذاره

 

بگذریم، از این حرفم پشیمان شدم چون کمترین اتهامی که به من زدند، بی نماز و خدانشناس و غرب گرا و فریب خورده بود!

***

 

کمی ناراحت شدم اما یاد کودکی ام افتادم

زمانی که بزرگتر ها می خواستند من را از کارهای زشت و ناپسند دور کنند، جهنم را با تمام جزئیات تصویر می کردند. گویی خودشان یک مسافرت چند روزه به آن جا داشته اند، ازبس که ملموس تصویر سازی می کردند

و یادم هست زمانی که جهنم را برایم تصویر می کردند، شب از ترس خوابم نمی برد و کودکی ام پر بود از ترس های این شکلی و این ترس ها روی جوانی ام هم اثر منفی داشت

 

این که والدین و بزرگ تر ها بخواهند با استفاده از این روش ها رفتاری را به فرزندشان یاد بدهند شاید در کوتاه مدت جواب بگیرند اما در بلند مدت قطعا نتیجه عکس می گیرند و اگر هم این طور نشود، روان کودک خود را داغون می کنند

این روش تربیتی درست مانند زمانی که یک کِش را جلوی صورتمان به سمت روبرو کشیده و زمانی که آن را رها کنیم محکم به صورت خودمان برخورد کرده و به ما آسیب می زند، با این تفاوت کههم به خودمان و هم به کودکمان آسیب می زنیم

 

آیا بهتر نیست تا از روش های صحیح تربیتی برای پرورش فرزندان استفاده کنیم؟

تعجب می کنم برای کسانی که حاضرند برای خرید پراید، یک عالمه تحقیق کنند اما حاضر نیستند برای ارتباط با فرزند و خانواده، چند کتاب بخوانند یا در کارگاه ها شرکت کنند

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *