نامه های بدون گیرنده

سلام

نمی دانم چرا ما آدم ها اینجوری هستیم!؛

  قدر هر چیزی را بعد از تمام شدن تاریخ مصرفش می دانیم

 

مثلا نامه نوشتن

۱۵ سال پیش که نوشتن و پس کردن نامه رواج داشت و ارسال ایمیل، تازه از تخم بیرون آمده بود، هر کسانی که کامپیوتر داشت، فرستادن ایمیل را به نوشتن و پست کردن نامه ترجیح می داد

و زمانی که ایمیل به طرف مقابل ارسال می شد و یا ایمیلی دریافت می شد ذوق می کرد و احساس خفن بودن داشت

 

اما حالا که ارسال ایمیل روی بورس است و نوشتن و پست کردن نامه تقریبا منقرض شده، علاقمندیم نامه کاغذی ارسال و دریافت کنیم( شما را نمی دانم اما خودم اینجوری هستم)

 

اما توی این نوشته می خواهم یک روش باحال برای نامه نوشتن را با شما به اشتراک بگذارم که خودم خیلی از آن جواب گرفتم

 

اگر کسی شما را اذیت کرده و از او بغض و کینه دارید برایش نامه بنویسید

مثلا من از برادرم خیلی تنفر دارم پس شروع می کنم به نوشتن نامه برای او:

سلام پُر رو خان!

فکر کردی خیلی خفنی که خودت رو جلوی بقیه، فرهیخته نشون میدی ولی توی خونه از همه طلبکاری؟

همیشه برای رفیق هات همه کار می کنی اما به زور برای خونه خودمون نون می خری

این ها به کنار، کاش فقط این چیز ها باشه

مثلا خیلی خوشحالی و احساس شادی می کنی که من رو جلوی هر کسی تحقیر می کنی

حرمت شکنی برات مثل آب خوردن راحت شده

تو زرنگ نیستی بلکه خیلی …… هستی

مردیکه…………………………….. (ادامه این متن سانسور شده!)

 

نوشتن اینجور نامه ها شما را تخلیه می کند و باعث می شود به بهترین شکل ممکن خشم تان را بروز بدهید

 

اما قرار نیست این نامه را برای فردی که نوشته اید ارسال کنید

 

می توانید بنویسید و آن ها را پاره کنید

شاید دوست داشته باشید فرد مقابل را کتک بزنید اما چه او را کتک بزنید و یا نزنید و بجای زدن،  توی نوشته های تان او را به بار ناسزا بگیرید هر دوتا تقریبا یک تاثیر را دارد

حتی تاثیر نوشتن بهتر است چون آخرش از شما یک نویسنده می سازد!

 

داشتم می گفتم: می توانید این نامه را پاره کنید اما من این نامه ها را پاره نمی کنم بلکه آن ها را بایگانی می کنم

 

به این دلیل بایگانی می کنم چون من آدم فراموش کاری هستم

 

ممکن است ایشان که حرمت شکنی برایش از آب خوردن هم راحت تر است، پس فردا کارش پیش من گیر بیفتد و با من مهربان شده و سعی کند من را نمک گیر کند

 

و چون من آدم فراموش کاری هستم ممکن است نمک گیر شده و مطابق میل او عمل کنم

 

بایگانی کردن این نامه ها اینجا به کار من می آید و به من کمک می کند تا فراموش نکنم چه بدی در حق من کرده و اینجاست که می توانم بگویم:

 شرمنده آقای محترم، من برای کسی که حرمتم رو شکونده، هیچ کاری نمی کنم

 

شما هم اگر نمی دانید با دردهایتان چه باید بکنید، آن ها را بنویسد و یا به باعث و بانی شان نامه بنویسید ولی قرار نیست این نامه را برای او ارسال کنید

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *