امید را زنده نگه داریم!

سلام

حتی کرخت‌ترین آدم‌ها هم تعریف و تمجید را دوست دارند

آن افرادی که می‌گویند هیچ نیازی به بقیه و تعریف‌هایشان ندارند دقیقاً افرادی هستند خیلی اوقات دلشان لک می‌زند برای تمجید دیگران دلشان لک می‌زند

 

این خصوصیت در بین نویسنده‌ها با درجه زیاد وجود دارد

هیچ متنی در دنیا نیست که همه افراد آن را دوست داشته باشند

ممکن است نویسنده چیزی را کیبورد کوبی کند که به مذاق خیلی‌ها خوش نیاید و او را به باد فحش‌های خواب‌آور و بی‌خواب کننده بگیرند!

 

اما شاید متن او برای ما لذت‌بخش باشد

چرا نظر مثبتمان را برایش نمی‌فرستیم

ممکن است نویسنده میان آن‌همه ناسزا چند پیام امیدوارانه ببیند و کمی امید در دلش جاری شود

حتی ممکن است تصمیم به خودکشی گرفته باشد اما به خاطر یک پیام محبت‌آمیز با رایحه تشکر، مانند متن خوبی بود، بیشتر برایمان بنویسید و…  از خودکشی منصرف شود

 

در مورد اثر پروانه‌ای چیزی شنیده‌اید؟

می‌گویند اگر این‌طرف دنیا یک پروانه بال‌های کوچکش را تکان بدهد، می تواند در طرف دیگر دنیا طوفان به پا کند!

 

نظر مثبت من و شما می‌تواند مثل همین اثر پروانه‌ای عمل کند

 

پس تعلل نکنیم و اگر متنی یا محتوایی یا هر چیزی خوشایندمان بود از خالقش تشکر کنیم

شاید در شرایط خوبی نبود و همین پیام ما حالش را خوب کرد

 

 

2 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *