چند خطی درباره تواضع

سلام

توی این نوشته می‌خواهم در مورد تواضع بنویسم

البته برداشت خودم را نسبت به آن می‌گویم و ممکن است برداشتم اشتباه باشد ولی گفتنش خالی از لطف نیست

 

تواضع چیست؟

به معنای فروتنی است و خود را از کسانی که در جاه ازو نازل‌تر باشند مزیتی ننهادن (این معنا از ویکی پدیا است)

این‌یک خط بالا بیشترش کلمات قلمبه سلمبه است اما اگر معنای ساده تواضع را بخواهیم می‌شود:

تواضع یعنی مغرور نباشیم و خودمان را از دیگران بالاتر نبینیم و همچنین فکر نکنیم کسی هستیم چون ممکن است هیچی نباشیم

 

تواضع چیز خوبی است اما به نظرم باید واجد شرایط آن باشیم؛ یعنی برای خودمان کسی باشیم

می‌گویند یک استاد  نویسندگی از خارج کشور به ایران آمده تا یک کارگاه نویسندگی برگزار کند. توی یکی از جلسه‌ها از یکی از شرکت‌کنندگان می‌خواهد تا بلند شده و متنش را بخواند.

آن شرکت‌کننده شروع کرده به تواضع که متن من خوب نیست و هنوز مبتدی هستم و چنین و چنان و آن استاد نویسندگی در جوابش گفته: شما هنوز آن‌قدر بزرگ نشده‌اید که این‌قدر متواضعانه رفتار می‌کنید (مضمون این متن واقعی است اما یادم نیست کجا آن را خواندم!)

 

نمی‌گویم تواضع بد است لطفاً این برداشت را از حرف من نکنید!

اما هرکس به‌اندازه بزرگی‌اش باید تواضع داشته باشد

مثلاً فرد مبتدی مثل من چرا باید تواضع زیادی رها کند؟

می‌گویند درخت هرچه پربارتر خمیده‌تر

من چه چیزی دارم که بخواهم تواضع زیادی داشته باشم؟

درختی که خمیده است (تواضع دارد) برای همه مفید است اما من که اول راه هستم چقدر مفیدم؟

به نظرم اگر تواضع ما بیشتر از بزرگی‌مان باشد جلوی رشد ما را می‌گیرد [همچنین اگر تکبر زیادی داشته باشیم رشدمان متوقف می‌شود]

و اگر تواضع بیشتر از میزان بزرگی‌مان باشد به نظرم تبدیل به یک سناریو مضحک می‌شود

تواضع به انسانش می آید

 

این متن گوشه‌ای از زندان ذهنم جا خوش کرده بود که امروز آن را آزاد کردم

ممکن است اشتباه باشد و خودم در آینده نظرم مخالف با این متن باشد اما برای فکر کردن روی موضوع تواضع ایده خوبی است

 

ممنون که خواندید!

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *